ฉันไม่ชอบแสดงความรู้สึก

เพราะนั่น อาจทำให้ใครๆรู้ว่าฉันเป็นคนอ่อนแอ

ฉันไม่ชอบพูด....แต่ฉันชอบนั้งฟัง

เพราะมันทำให้ฉันเรียนรู้เรื่องราวต่างๆของคนเหล่านั้น...มากขึ้น

 

ลึกๆแล้ว....

ฉันก็แค่แกล้งทำเป็นคนที่เหินห่าง..เย็นชา ไร้ความรู้สึก

ฉันก็แค่คนที่หนีความจริง....คนหนึ่งเท่านั้น


บางที...สิ่งที่ฉันทำ เลยทำให้คนใกล้ตัวไม่รู้ว่าฉันรู้สึกยังไง

ฉันแค่มีพื้นที่ของฉัน....

ฉันแค่มีมุมเล็กๆของฉัน

 

ฉันไม่ได้เกิดมาเพื่อที่จะชอบหรือไม่ชอบใคร

หรือให้ใครมาชอบฉัน....

 

คนเหล่านั้นให้คำจำกัดความฉันไว้ และฉันเองก็จัดหมวดหมู่พวกเขา

ในพื้นที่ๆกำหนดไว้......แค่นั้น

หากพวกเขาก้าวข้ามมันเข้ามา ฉันจะถอยออกไป หากพวกเขาพยายามฝ่ากำแพง

ฉันก็จะสร้างมันขึ้นมาอีก.....

หากพวกเขาถอดใจ....ฉันก็จะหันหลังให้กับมัน....

 

นั่นคือสิ่งที่เขาบอกกับฉันว่า "ฉันเป็นคนไม่ไว้ใจใคร"

นั่นคือความเห็นแก่ตัวของฉัน? นั่นคือคำนิยามที่คนอื่นๆมอบให้กับฉัน?


ฉันก็แค่อยากเกิดมาเพื่อทำในสิ่งที่ดีที่สุดที่มนุษย์คนหนึ่งควรจะทำ

อะไรที่รู้สึกแย่ๆ กับคนอื่นนั้น.....

ฉันหันกลับมามองตัวเอง

และเรียนรู้ว่า...

ตัวเองมันก็ไม่ได้ดีกว่าคนอื่นๆเท่าไหร่.....

เพราะแบบนั้นฉันจึงไม่แสดงอารมณ์ใดๆออกมา

 

ฉันเตือนตัวเองเสมอว่า "คำพูดและการกระทำที่ไม่คิด....

มักทำร้ายเจ้าของ และคนที่เรารัก"

ทุกสิ่งที่ฉันทำ....ฉันไม่ต้องการบอกเหตุผลว่าทำไม....

ฉันแค่ทำเพราะอยากทำ ฉันแค่ทำเพราะฉันมีเหตุผล และเต็มใจ ถึงทำ

แต่ไม่จำเป็นที่ทุกคนจะต้องรู้นี่ว่า...เหตุผลนั้นมันคืออะไร

 

เพราะสุดท้ายแล้วทุกคนก็ได้รับสิ่งเหล่านั้นไปจากฉันอยู่ดี

รู้แล้วทำไม? รู้แล้วมันช่วยในการตัดสินใจอะไร?

ในเมื่อเราก็รู้ๆผลกันอยู่แล้ว....

 

คนรอบตัวของฉัน...คือกระจกสะท้อนของฉัน

คือสิ่งที่เป็นแรงปารถนา และแรงบันดาลใจ ของฉัน...

ได้โปรดอย่าร้องไห้ให้กับฉัน....ถ้าฉันให้ให้ผิดหวัง

ฉันก็แค่พลาดท่า ฉันก็แค่เดินผิดทาง บางทีฉันอาจหลงทางไปแล้วก็ได้

ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายใคร.....ฉันแค่พยายามทำในแบบของฉัน

แบบเงียบๆแบบนั้น.....ในมุมเล็กๆนั้น

 

ขอแค่เป็นแสงให้ฉันก็พอ....

ไม่ต้องถึงกับเป็นไฟส่องตามทา่ง หรือแสงสว่างจากดวงอาทิตย์หรอก

ขอแค่แสงจากเทียนไขที่ไม่เคยมอดไป

หรือแสงดาวดวงน้อยๆก็พอ.....

แค่นั้น...ก็พอให้มุมมืดเล็กๆของฉันสว่างขึ้นแล้ว....

 

เพราะฉัน...จะได้มีโอกาส..."ทำ"พร้อมๆกับ"พูด"....ไง

edit @ 24 Sep 2010 15:27:59 by JasonX

Comment

Comment:

Tweet

อ่านแล้วรู้สึกว่าคุณเป็นคนคล้าย ๆ ผมเลย เหมือนมานั่งอยู่กลางใจ ยินดีที่ได้รู้จักครับ ^^

#4 By pojjang (58.64.108.13) on 2010-10-15 00:08

อ่านแล้ว ทำให้มองตัวเองมากขึ้นค่ะ

บางครั้งเราก็ลืมนึกไป ว่าตัวเองมีความรู้สึก

เหมือนคนอื่น ๆ ไม่พูดในสิ่งที่คิด

ทำตามที่คนอื่นต้องการ จนชิน

ชีวิตคน กำลังใจเป็นสิ่งที่สำคัญ เป็นแรงผลักดัน

ให้สู้ ให้ยืนหยัด ได้อย่างมั่นคง

แต่ถ้าเราสามารถสร้างกำลังใจ ให้ตัวเองได้

คนหลายๆคน ก็คงไม่คิดอะไรที่ทำร้ายตัวเอง

ขอบคุณสำหรับแง่คิด ดี -ดี ค่ะ

#3 By เกร็ดแก้ว on 2010-10-05 15:40

ชอบปย.นี้จัง ฉันไม่ได้เกิดมาเพื่อที่จะชอบหรือไม่ชอบใคร หรือให้ใครมาชอบฉัน
เราถูกสร้างมาเพื่อเป็นเรามิใช่เหรอ ความสุข หรือ ความทุกข์ ความชอบ หรือ ความไม่ชอบมันยัดเยียดแทนกันไม่ได้หรอก แต่เราจะใช้วิจารณญารของเราเลือกสิ่งที่จิตวิญญาณเราต้องการ big smile

#2 By 4'RhyThm on 2010-09-24 19:43

หากความจริง คนเราไม่ควรแสดงความรู้สึก
แล้วพระเจ้าจะสร้างให้มนุษย์มีความรู้สึกเพื่ออะไร

ก็เหมือนกับเวลาที่เรามอบสิ่งของให้ใครสักคนนั้นแหละ
เราคาดหวังว่าเขาจะนำสิ่งนั้นไปใช้ไม่ใช่เหรอ

เมื่อเกิดมามีชีวิต ได้รับความสามารถ
ให้รู้สึก รัก โกรธ เกลียด หรืออะไรก็ตาม
จงใช้มันเถอะ
ใช้ให้ถูกที่ถูกเวลา เท่านั้นก็พอbig smile big smile

#1 By มินามาตา on 2010-09-21 15:04